دل شکرگزار


در هیچ قسمت کلام خدا نمی خوانیم که یوسف تسبیحی بدست گرفته در گوشه ای نشسته و از صبح تا شب مشغول تسبیح انداختن، انجام مراسم مذهبی، ذکر آیات، یا حفظ کردن حدیث و روایت باشد و زیر لب ورد بخواند و به چپ و راست فوت کند.


اما بطور خیلی دقیق، شفاف، مشخص و واضح می خوانیم که یوسف با اقتدار تسخیرناپذیری در برابر وسوسه جنسی ، طمع، خشم، کینه، نفرت و حس انتقام مقاومت و ایستادگی کرد و در امانت خیانت نکرد و از دشمنانش هم انتقام نگرفت.

او به زن خیانتکار فوطیفار که سعی میکرد اورا وسوسه کند گفت:

“شوهرت بمن اعتماد کـرده چگونه می توانم بـه او خیانت‌ کنم و به خداوند خطا بورزم.” (پیدایش ۳۹: ۹)

او به برادرانش گفت:“نه شما بلکه خدا اجازه داده بوسیله این شرایط تا به اینجا برسم.” (پیدایش ۴۵: ۵)


شکرگزار بودن ازخداوند ، مراسم مذهبی اجرا کردن و تکرارکلمات الهی شکر نیست بلکه نـق نـزدن و ننالیدن از زندگی و رضامندی از هزینه ای ست که برای حفظ ارزش های خودمان پرداخت می کنیم حتی اگر آن، بهایی گزاف باشد.

شکر گزاری حالت روحانی بخود گرفتن، چشم ها را خمار کردن ‌و نرم و آهسته آیات کلام خدا را بلغور کردن نیست، بلکه در امانت خیانت نکردن و در چهارچوبه اراده دل ‌خدا ماندن و رعایت حــریم دیگران است.

شکرگزاری لذت بردن سالم و پاک از طبیعت و مزه مزه کردن همه لحظه های زندگی در رضامندی خداوند است.

جلیل سپهر