شفای درون

Updated: Sep 5, 2020



وقتی معده آنقدر زخمی باشد که کوچکترین خوراکی را نپذیرد وهیچ اسیدی ترشح نکند و نتواند هیچ گونه غذایی راهضم کند آنوقت نان بیات کپک زده و غـذای گربه و پس مانده غـذاهای مشتریان رستوران و خوراکهای فاسد شده هیچ فرقی بـا شیشلیگ شاندیز و شله قلمکار مشهد و کباب سرداشی همدان و بریانی اصفهان و اکبر جوجه جاده هـراز و کله پاچه میدان راه آهن تهران و آش رشته سرپل تجریش و قلیه ماهی بوشهر و باقلا قاتوق رشت و رشته خشکار بندر انزلی و بره کباب مهاباد و سیراب شیردون چهار راه چکنم زاهدان و انواع شیرینی های ساق عروس اصفهان و باقلوا و قطاب یزد و نان برنجی کرمانشاه و سوهان قم و قوت توی کرمان و کلوچه لاهیجان و کاک مشهد و نون خامه ای میدان بیست و چهار اسفند تهران برایش هیچ فرقی ندارد. چون هیچکدام را نمیتواند بخورد و هضم کند که هیچ بلکه به خونریزی هم میافتد . بنابراین تعصب جاهلانه است که از برتری خوراک خاصی دفاع کنیم که هیچوقت قادر به خوردنش نیستیم . کلام خدا میگوید همه گناه کرده وهمه از جلال خدا قاصـر میباشند . واقعیت اینست که معده تفکرات و خصوصیات و شخصیت همه ما انسانها مریض است و نیاز به شفا و تبدیل درونی داریم نه قرص و شربت تسکین دهنده . و این تبدیل تنها بوسیله دستهایی ممکن است که توانسته نه فقط معــده از کار افتاده را شفا بدهد بلکه تمام اعضای بــدن شخص مــرده را دوباره زنده کند و بگوید حالا بیا باهم شام بخوریم . مسیح در مکاشفه ۳ : ۲۰ میگوید اینک بر در قلبت ایستاده میکـوبـم اگر قلبت را باز کنی داخل شده و با هم شـام خواهیم خورد . جلیل سپهر