وقتی درها را بسته میبینی


مسیح در هنگام صعود به آسمان وعده آمدن روح القدوس را به شاگردانش داد بدون اینکه بگوید دقیقا چند روز باید منتظر آمدن روج القدوس باشند . فقط گفت منتظر وعده پدر باشید .

شرایط ساده نبود . مسیح رفته بود به آسمان روح القدوس هم هنوز نیامده بود و شاگردان بدون حمایت و پشتیبانی در جهانی تحت حاکمیت شرارت مطلق تک و تنها مانده بودند .

تصور کنید کسی شما را به بیابان برده و گفته شما در اینجا منتظر شخص دیگری باشید و خودش هم رفته . حالا شما در فاصله بین کسی که رفته و کسی که هنوز نیامده ایستاده اید .!!!

آنها باید چکار میکردند تا بتوانند چنین شرایطی را تحمل کنند و تا آمدن روج القدوس دوام بیاورند ؟ جواب این سوال میتواند جواب همه کسانی باشد که اغلب میگویند: خدایا کجایی؟ خدایا چرا سکوت میکنی ؟ خدایا چرا صدایم را نمیشنوی ؟

شاگردان در آن شرایط سخت به بالا خانه ای رفتند و دور هم جمع شده تا آمدن روح القدوس با یکدیگر به یکدلی دعا و پرستش کردند و هر روز به همدیگر شهادت دادند که خدا در زندگی شخصی آنها چه معجزاتی کرده است . در واقع در آن روزهای سرد و سرگردانی به گرمای ایمان و امید و تشویق یکدیگر بنا شده و تسلی یافتند .

این بزرگترین نیاز امروز من و شماست که دستهای یکدیگر را در دعا و سرهای یکدیگر را در تشویق و تسلی دادن برافرازیم . آمین

جلیل سپهر